Feugiat nulla facilisis at vero eros et curt accumsan et iusto odio dignissim qui blandit praesent luptatum zzril.
+ (123) 1800-453-1546
info@example.com

Related Posts

Τελειομανία: η «κατάρα» της επιτυχίας

Η τελειομανία είναι χαρακτηριστικό προσωπικότητας που συναντάται σε πολλούς ανθρώπους. Το περιβάλλον μας ευνοεί την αξιολόγηση και την καταμέτρηση επιτευγμάτων

Περισσότερα

Τελειομανία: η «κατάρα» της επιτυχίας

Οι άνθρωποι που αναζητούν την τελειότητα δεν ανακουφίζονται με τίποτα. Η τελειομανία είναι χαρακτηριστικό προσωπικότητας που συναντάται σε πολλούς ανθρώπους.

Περισσότερα

Περιστατικό κατάθλιψης

Η Ελένη στριφογυρνούσε στο κρεβάτι της. Δεν μπορούσε να κοιμηθεί. Η ώρα ήταν 4:00 το πρωί και τρείς ώρες πριν

Περισσότερα
Title Image
HomeBlogWithout Sidebar (Page 2)

Η πίεση και το στρες έχουν εισβάλλει και χαρακτηρίζουν τον καθημερινό τρόπο ζωής μας. Άτομα που υποφέρουν από άγχος και κρίσεις πανικού προσπαθούν να αποκτήσουν κάποια μέσα διαχείρισης και προσαρμογής στη διαταραχή τους. Κατ’ αρχήν, είναι σημαντικό να επισημάνουμε τη διαφορά ανάμεσα στη θεραπεία του άγχους και τη διαχείριση του. Η θεραπεία μια αγχώδους διαταραχής αναφέρεται στην οριστική εξάλειψη των συμπτωμάτων. Πρόκειται για μια διαδικασία που απαιτεί αφοσίωση και χρόνο. Απαιτεί φαρμακοθεραπεία, ψυχοθεραπεία η συνδυασμό και των δύο. Στο μεταξύ τα άτομα που δεν συμβουλεύονται κάποιον ειδικό υιοθετούν τρόπους που θα τους επιτρέψουν να ελέγχουν καλύτερα το άγχος τους, να μάθουν

Άτομα που πάσχουν από Ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή υποφέρουν από αιφνίδιες και βασανιστικές ιδεοληψίες και στην προσπάθειά τους να τις εξουδετερώσουν καταφεύγουν στην επανάληψη νοητών και μη συμπεριφορών (καταναγκασμοί). Όλοι μας είναι πιθανό να έχουμε ιδεοληψίες. Η επέλευση αυτών των σκέψεων είναι φυσιολογική και σταδιακά μαθαίνουμε να τις αγνοούμε. Τα άτομα με Ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, ωστόσο, τείνουν να αποδίδουν στις σκέψεις αυτές περισσότερη σημασία από αυτή που πρέπει και να διαστρεβλώνουν το νόημά τους. Σύμφωνα με το γνωστικό μοντέλο, τα άτομα με Ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή εμπλέκονται σε έναν φαύλο κύκλο όπου οι «φυσιολογικές ιδεοληψίες» παρερμηνεύονται μέσω αυτομάτων σκέψεων, προκαλώντας ανεπιθύμητες συναισθηματικές αντιδράσεις (πχ. άγχος, θλίψη),

Λίγο πολύ όλοι έχουμε βιώσει κοινωνικές καταστάσεις στις οποίες φοβόμαστε μην «γελοιοποιηθούμε» ή μη γίνουμε αντικείμενο αρνητικής αξιολόγησης. Ο φόβος έκθεσης σε τέτοιες καταστάσεις ονομάζεται κοινωνική φοβία και συναντάται σε μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού, άλλοτε σε μικρότερο και άλλοτε σε μεγαλύτερο βαθμό. Συχνά, το κοινωνικό άγχος είναι αποτέλεσμα λανθασμένων αρνητικών σκέψεων που κάνουμε σχετικά με την επίφοβη κατάσταση. Για παράδειγμα, τέτοιες στρεβλώσεις μπορεί να είναι το διάβασμα σκέψης (''θα σκεφτούν ότι είμαι χαζός'') ή η πρόβλεψη του μέλλοντος (''δεν θα τα πάω καλά, θα με κοροϊδέψουν''). Οι σκέψεις αυτές πυροδοτούν έντονο άγχος, που με τη σειρά του επηρεάζει όντως την επίδοση του ατόμου

Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο Η γνωστική θεραπεία που βασίζεται στην αυτεπίγνωση (Mindfulness-based Cognitive Therapy-MBCT), είναι εξίσου αποτελεσματική με τη φαρμακευτική αγωγή με αντικαταθλιπτικά, στην περίπτωση της χρόνιας κατάθλιψης, σύμφωνα με νέα βρετανική έρευνα που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο The Lancet. Ερευνητές του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, με επικεφαλής τον καθηγητή Κλινικής Ψυχολογίας  Βίλεμ Κούικεν, συνέκριναν για πρώτη φορά τις δύο θεραπευτικές μεθόδους και διαπίστωσαν ότι ουσιαστικά δεν διαφέρουν στο τελικό αποτέλεσμα. Δεδομένου λοιπόν, ότι πολλοί άνθρωποι δεν θέλουν να παίρνουν αντικαταθλιπτικά για μεγάλο χρονικό διάστημα, λόγω των πιθανών παρενεργειών τους (αϋπνία, δυσκοιλιότητα, σεξουαλικά προβλήματα κ.α.), η MBCT μπορεί να αποτελέσει μια αξιόπιστη εναλλακτική λύση, τουλάχιστον για ορισμένους ασθενείς. Η κατάθλιψη τείνει να εξελιχθεί σε

Πολλοί άνθρωποι υποφέρουν από αϋπνίες, που μπορούν να πάρουν τη μορφή καθυστερημένης επέλευσης του ύπνου, διακοπτόμενου ύπνου ή πρώιμης αφύπνισης. Τέτοιες διαταραχές του ύπνου είναι συχνά σύμπτωμα μιας συναισθηματικής διαταραχής (άγχος, κατάθλιψη) και έχουν αρνητικά αποτελέσματα στην ποιότητα ζωής του ατόμου. Γιατί υποφέρουμε από αϋπνία; Στις περισσότερες περιπτώσεις, η αϋπνία είναι αποτέλεσμα άγχους, που επηρεάζει τον ύπνο μας με ποικίλους τρόπους. Για να κοιμηθούμε πρέπει να χαλαρώσουμε το σώμα και το νου μας, αλλά αυτό μπορεί να παρεμποδιστεί λόγω των αγχωδών συμπτωμάτων: Σκέψεις: κατά κύριο λόγο, αυτό που δεν μας αφήνει να κοιμηθούμε είναι σκέψεις και εικόνες που περνούν απ’ το μυαλό μας

Η βουλιμία ανήκει στις διαταραχές πρόσληψης τροφής και πρωτοεμφανίζεται κυρίως σε γυναίκες ηλικίας 16-18 ετών. Οι ασθενείς ασχολούνται υπερβολικά με το βάρος τους, ενώ κατά περιόδους ενδίδουν σε παρορμητικές τάσεις υπερφαγίας (βουλιμικά επεισόδια). Τα επεισόδια αυτά δημιουργούν στο άτομο ενοχές και φόβο αύξησης βάρους, οδηγώντας το σε συμπεριφορές για «επανόρθωση», όπως πρόκληση εμέτου, λήψη καθαρτικών ή εντατική σωματική άσκηση. Η αυτοεκτίμησή του μειώνεται περαιτέρω και σύντομα ο φαύλος κύκλος επανενεργοποιείται. Τα αίτια και οι παράγοντες που ευθύνονται για την εμφάνιση της ψυχογενούς βουλιμίας δεν είναι πλήρως ξεκάθαρα. Πρόκειται για έναν συνδυασμό βιολογικών και οικογενειακών παραγόντων, κοινωνικών αξιών και προσωπικών ιδιοσυγκρασιακών στοιχείων

Είναι απόλυτα φυσιολογικό κάποιες περιόδους στη ζωή μας να νιώθουμε θλίψη ή να είμαστε δυσαρεστημένοι με κάποιες καταστάσεις. Στην περίπτωση, όμως, της «δυσθυμίας» τα συναισθήματα αυτά είναι χρόνια (τουλάχιστον δύο χρόνια) και παρεμποδίζουν τις διαπροσωπικές σχέσεις, την εργασία και άλλες καθημερινές δραστηριότητες. Πρόκειται για μια συναισθηματική διαταραχή, μια κατάσταση ήπιας κατάθλιψης, κατά την οποία το συναίσθημα, δεν είναι τόσο έντονο όσο σε έναν καταθλιπτικό ασθενή και παρουσιάζει διακυμάνσεις ανάλογα με περιβαλλοντικούς παράγοντες. Μπορεί δηλαδή η διάθεση του δυσθυμικού ατόμου να βελτιώνεται όταν συμβεί κάτι ευχάριστο. Άτομα που πάσχουν από δυσθυμία είναι επικριτικά, παραπονούνται συχνά και δεν φαίνεται να παίρνουν ευχαρίστηση από

O όρος «ψυχοθεραπεία» αναφέρεται στην θεραπεία μιας ψυχικής διαταραχής που βασίζεται κυρίως στην επικοινωνία (λεκτική και μη) μεταξύ του θεραπευτή και του θεραπευόμενου. Δεν είναι απαραίτητο κάποιος που προσέρχεται για ψυχοθεραπεία να έχει διάγνωση ψυχικής διαταραχής (πχ. κατάθλιψη, αγχώδης διαταραχή, σχιζοφρένεια κ.α.). Αντίθετα, με την ψυχοθεραπεία μπορούν να αντιμετωπιστούν διάφορα θέματα της καθημερινότητας όπως διαπροσωπικά προβλήματα, εργασιακό στρες, σημαντικές αλλαγές (πένθος, διαζύγιο, απόλυση, κ.α.), κρίσεις θυμού, υποστήριξη ασθενών με κάποια σωματική νόσο, συμβουλευτική για διαχείριση άλλων θεμάτων κλπ. Ένας ψυχοθεραπευτής μπορεί να είναι γιατρός, ψυχολόγος, κοινωνικός λειτουργός ή άλλης ειδικότητας θεραπευτής που έχει λάβει εκπαίδευση σε ένα συγκεκριμένο  είδος ψυχοθεραπείας. Κατά

Πολλοί θεωρούν ότι η κατανάλωση αλκοόλ είναι απλά θέμα αδυναμίας χαρακτήρα. Στην πραγματικότητα, η Διαταραχή Κατάχρησης Αλκοόλ είναι χρόνια προοδευτική νόσος που συνοδεύεται από αλλαγές στη δομή λειτουργίας του εγκεφάλου και οφείλεται στην αλληλεπίδραση γενετικών, κοινωνικών και ψυχολογικών παραγόντων. Η διαταραχή αναφέρεται στην σταθερά επαναλαμβανόμενη κατανάλωση αλκοόλ, που συνεχίζεται ακόμα κι όταν δημιουργεί προβλήματα, και προκαλεί συμπτώματα στέρησης αν διακοπεί απότομα. Τα επίπεδα βαρύτητας της διαταραχής κυμαίνονται από ήπια έως σοβαρή, επηρεάζοντας ανάλογα την λειτουργικότητα του ατόμου. Βασικό χαρακτηριστικό είναι η ακατανίκητη επιθυμία για κατανάλωση και η αδυναμία του ατόμου να ελέγξει τη συμπεριφορά αυτή, παρά την επίγνωση των βλαβερών συνεπειών.

Ο θυμός είναι φυσική αντίδραση στις αντιλαμβανόμενες απειλές. Σχετίζεται με εχθρικές σκέψεις (πχ. ‘με αδικούν, με μειώνουν’), σωματικές αντιδράσεις (πχ. ένταση μυών, αύξηση καρδιακών παλμών και αρτηριακής πίεσης)  και συχνά επιθετικές συμπεριφορές (πχ. λεκτικοί διαπληκτισμοί, σωματική βία). Συνήθως πυροδοτούν τον θυμό μας ποικίλες περιστάσεις που μας κάνουν να χάσουμε την υπομονή μας ή να νιώσουμε ότι αδικούμαστε ή απειλούμαστε αλλά και αναμνήσεις αντίστοιχων περιστατικών. Ο θυμός δεν είναι απαραίτητα ‘αρνητικό’ συναίσθημα, όταν μας επιτρέπει να θέσουμε τα όριά μας και να υπερασπιστούμε τον εαυτό μας ή μας κινητοποιεί να δράσουμε για κάτι θετικό. Ωστόσο, όταν δεν μπορούμε να διαχειριστούμε με